మృత్యువు తొడిగిన పూలదండ (9)

స్థలం: ఆంధ్రప్రదేశ్ హైకోర్టు, అమరావతి – కోర్టు హాల్ నెంబర్ 3.

కోర్టు హాల్ అంతా దట్టమైన నిశ్శబ్దం ఆవరించి ఉంది. బెంచ్ మీద ఉన్న ఇద్దరు జడ్జీలు సీరియస్‌గా ఫైల్స్ చూస్తున్నారు. బోనులో ఒక అభాగ్యుడైన గిరిజనుడు చేతులు కట్టుకుని నిలబడి ఉన్నాడు. అతని మీద పదిహేనేళ్ల క్రితం జరిగిన ఒక భారీ భూ కుంభకోణం, హత్య నేరం మోపబడి ఉంది.


ప్రాసిక్యూషన్ సీనియర్ అడ్వకేట్ సుబ్రహ్మణ్యం చాలా కాన్ఫిడెంట్‌గా లేచి నిలబడ్డాడు. “మై లార్డ్, ఈ కేసు పదిహేనేళ్లుగా నడుస్తోంది. నిందితుడు ఆరోజు రాత్రి భూమి పత్రాల కోసం ఇద్దరిని హత్య చేశాడనడానికి బలమైన సాక్ష్యాలు ఉన్నాయి. మరణించిన వ్యక్తుల ఇంటి వెనుక ఉన్న డ్రైనేజీ పైపులో హత్యకు వాడిన వేటకొడవలి దొరికింది. దానిపై నిందితుడి వేలిముద్రలు ఉన్నాయి. ఇక అదే రాత్రి నిందితుడు పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లడం చూశానని ప్రత్యక్ష సాక్షి రామారావు కోర్టులో స్టేట్‌మెంట్ ఇచ్చాడు. ఇంతకంటే పక్కా సాక్ష్యాలు ఏం కావాలి మై లార్డ్? నేరం వంద శాతం రుజువైంది,” అంటూ గర్వంగా కూర్చున్నాడు.


అప్పుడు డిఫెన్స్ వైపు నుండి రమ్య నిదానంగా లేచి నిలబడింది. నల్లటి బ్లాక్ కోట్, చేతిలో పాత కేసు ఫైల్. ఆమె కళ్లల్లో అపారమైన ఆత్మవిశ్వాసం ఉంది.”మై లార్డ్… ప్రాసిక్యూషన్ చూపిస్తున్న సాక్ష్యాలు పైకి పటిష్టంగా కనిపిస్తున్నా, వాటి వెనుక ఉన్న నిజాలు వేరు,” రమ్య గొంతు గంభీరంగా మారుమ్రోగింది.
“మొదటిది, వేటకొడవలిపై ఉన్న వేలిముద్రలు. పదిహేనేళ్ల క్రితం నా క్లయింట్ ఒక మెకానిక్ షెడ్‌లో పని చేసేవాడు. ఆ షెడ్డు యజమానిదే ఆ వేటకొడవలి. షెడ్డులో పని చేసే ప్రతి ఒక్కరి వేలిముద్రలు అక్కడ దొరికే ఇనుప వస్తువులపై ఉండటం సహజం. కేవలం వేలిముద్రలు ఉన్నంత మాత్రాన అతనే హంతకుడు కాడు. రెండవది, ప్రత్యక్ష సాక్షి రామారావు స్టేట్‌మెంట్. ఆరోజు రాత్రి 11:30 గంటలకి నా క్లయింట్ పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లడం చూశానని అతను చెప్పాడు. కానీ, ఆరోజు రాత్రి సరిగ్గా 11:15 నుండి 12:00 వరకు ఆ ఏరియాలో భారీ వర్షం కారణంగా పవర్ కట్ అయింది. కారుచీకట్లో, అదీ యాభై గజాల దూరం నుండి ఒక వ్యక్తి ముఖాన్ని రామారావు ఎలా గుర్తుపట్టగలడు?”


సుబ్రహ్మణ్యం వెంటనే లేచి అడ్డుపడ్డాడు. “అబ్జెక్షన్ మై లార్డ్! పవర్ కట్ అయినా, ఆ రోడ్డు పక్కన ఉన్న పెద్ద ట్రాన్స్‌ఫార్మర్ వద్ద షార్ట్ సర్క్యూట్ వల్ల మంటలు వచ్చాయి. ఆ వెలుతురులోనే రామారావు నిందితుడిని చూశాడు. ఈ విషయం పోలీస్ చార్జ్ షీట్ లో స్పష్టంగా ఉంది. డిఫెన్స్ లాయర్ కోర్టును తప్పుదోవ పట్టిస్తున్నారు!”


కోర్టు హాల్ లో ఒక్కసారిగా టెన్షన్ పెరిగింది. జడ్జీలు ఇద్దరూ రమ్య వైపు చూశారు. సుబ్రహ్మణ్యం వేసిన కౌంటర్ చాలా బలంగా ఉంది. ఎవరు గెలుస్తారో అర్థం కాని పరిస్థితి.


రమ్య ఏ మాత్రం కంగారు పడకుండా ఒక సన్నటి పదునైన నవ్వు నవ్వింది. “సార్… మీరు చెప్పిన పాయింటే నా క్లయింట్‌ని నిర్దోషిగా నిలబెడుతుంది,” అంటూ ఫైల్‌లోంచి ఒక అఫీషియల్ డాక్యుమెంట్‌ను తీసి జడ్జిల ముందు పెట్టింది.”మై లార్డ్, ఇది ఆరోజు రాత్రి విద్యుత్ శాఖ (APSPDCL) రికార్డ్ చేసిన లాగ్‌బుక్ రిపోర్ట్. ప్రాసిక్యూషన్ చెప్తున్నట్టు ఆరోజు రాత్రి ట్రాన్స్‌ఫార్మర్ వద్ద షార్ట్ సర్క్యూట్ జరిగి మంటలు వచ్చిన మాట నిజమే. కానీ అది జరిగింది రాత్రి 11:55 గంటలకి! అంటే నా క్లయింట్ పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లాడని చెప్తున్న 11:30 గంటలకి అక్కడ ఎలాంటి వెలుతురూ లేదు, కారుచీకటి మాత్రమే ఉంది! లేని వెలుతురులో సాక్షి ఎలా చూశాడు? అంటే… ఎవరో కావాలనే నా క్లయింట్‌ని ఇరికించడానికి సాక్ష్యాలను, సమయాన్ని మార్చి పోలీసులతో ఫేక్ చార్జ్ షీట్ రాయించారు!”



రమ్య ఇచ్చిన ఆ పక్కా టైమ్-లైన్ లాజిక్‌తో కూడిన కౌంటర్‌కి సుబ్రహ్మణ్యం ముఖం తెల్లబడిపోయింది. అతను సీట్లో వెనక్కి ఒరిగి కూలబడ్డాడు. కోర్టు హాల్ లో ఉన్న పెద్ద లాయర్లందరూ రమ్య పట్టుకున్న లూప్‌హోల్ చూసి నిశ్చేష్టులైపోయారు.


జడ్జీలు ఇద్దరూ కాసేపు తీవ్రంగా చర్చించుకుని, ఆఖర్లో తీర్పు ఇచ్చారు. “డిఫెన్స్ లాయర్ రమ్య ప్రవేశపెట్టిన పక్కా సాక్ష్యాధారాల ప్రకారం, నిందితుడి మీద నేరం రుజువు కావడం లేదు. పదిహేనేళ్ల పాటు ఒక అభాగ్యుడిని తప్పుడు సాక్ష్యాలతో నిర్బంధించినందుకు పోలీసుల నిర్లక్ష్యాన్ని కోర్టు తప్పుపడుతోంది. నిందితుడు తక్షణమే విడుదల కాబోతున్నాడు!” అంటూ హ్యామర్ తో టేబుల్ పై కొట్టారు.



కోర్టు హాల్ బయట ఆ గిరిజనుడి కుటుంబ సభ్యులు రమ్య కాళ్లమీద పడి ఏడ్చారు. రమ్య వారిని ఓదార్చి, విజయం సాధించిన గర్వంతో కోర్టు బయటికి నడిచింది.


స్థలం: హైకోర్టు బయట – రమ్య కారు.
రమ్య తన కారు దగ్గరకు రాగానే, ఆమె జూనియర్ లాయర్ సురేష్ కంగారుగా పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు.”కంగ్రాచులేషన్స్ మేడం! అస్సలు ఊహించలేదు. ఆ టైమ్-లైన్ ట్విస్ట్‌తో ప్రాసిక్యూషన్ లాయర్‌ని పూర్తిగా తిక్కమకపెట్టేసారు. యువర్ డిఫెన్స్ వాజ్ జస్ట్ మైండ్-బ్లోయింగ్!” సురేష్ ఎక్సైట్‌మెంట్‌తో అన్నాడు.


రమ్య నవ్వి, “థాంక్స్ సురేష్. చట్టం ఎప్పుడూ సరైన సాక్ష్యాల కోసమే వెతుకుతుంది,” అంటూ కారు ఎక్కబోయింది.


“మేడం, మరో ముఖ్యమైన విషయం…” సురేష్ తన ఫోన్ తీసి చూపించాడు. “నేను మీ ఫోన్ నిన్న నైట్ సైలెంట్‌లో పెట్టాను. ఈరోజే ఆన్ చేసాను. చూస్తే… నిన్న నైట్ 11:15 నుండి 11:30 మధ్య మీ ఫోన్‌కి మీ ఫ్రెండ్ లావణ్య గారి నంబర్ నుండి వరుసగా పది ‘మిస్సెడ్ కాల్ అలర్ట్’ మెసేజ్ లు వచ్చాయి మేడం. చాలా ఎమర్జెన్సీ లాగా ఉంది,” అన్నాడు.


రమ్య ముఖంలో నవ్వు ఒక్కసారిగా మాయమైంది. లావణ్య పంతొమ్మిది రోజుల క్రితమే రవికుమార్‌ను పెళ్లి చేసుకుని హానీమూన్ కి వెళ్ళింది కదా. అర్ధరాత్రి పూట తన ఫ్రెండ్‌ నుండి అన్ని కాల్స్ ఎందుకు వచ్చాయి? అని అనుకుంది.రమ్య ఏ మాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా వెంటనే లావణ్య నంబర్‌కి కాల్ చేసింది. రింగ్ వెళ్తోంది… ఒక్కసారి… రెండు సార్లు… కానీ ఎవరూ లిఫ్ట్ చేయలేదు. రమ్య మనసులో ఒక రకమైన ఆందోళన మొదలైంది. లావణ్యకు ఏమైనా ఆపద వచ్చిందా?


ఆమె వెంటనే లావణ్య తల్లిదండ్రులకు ఫోన్ చేసింది.”హలో, అంకుల్… నేను రమ్యని మాట్లాడుతున్నా. లావణ్య నిన్న నైట్ నాకు చాలాసార్లు కాల్ చేసింది. తిరిగి చేస్తే ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయట్లేదు. తను బావుందా?” రమ్య కంగారుగా అడిగింది.



అవతలి నుండి లావణ్య తండ్రి గొంతు భరించలేని దుఃఖంతో, వణుకుతూ వినిపించింది. “రమ్య… లావణ్య… మా బిడ్డకు ఎంత కష్టం వచ్చింది రమ్య! నిన్న రాత్రే రవికుమార్ చనిపోయాడు రమ్య! ఆ సీధోని రిసార్ట్‌లో ఎవరో అతనికి విషమిచ్చి చంపేసారు. పోలీసులు ఇప్పుడు మా లావణ్యనే హంతకురాలు అని అనుమానిస్తూ అరెస్ట్ చేసి చింతపల్లి పోలీస్ స్టేషన్‌కి తీసుకెళ్లారు!”


ఆ మాట వినగానే రమ్య చేతిలో ఫోన్ అలాగే ఉండిపోయింది. ఆమె కళ్లముందు చీకటి కమ్ముకొస్తుండగా, ఒక్క క్షణం స్తంభించిపోయింది. తన అమాయకురాలైన ఫ్రెండ్, ఇప్పుడే పెళ్లి చేసుకున్న లావణ్య… హత్య నేరం మీద జైలులో ఉందా?రమ్య కళ్లల్లో దుఃఖం, ఆ వెంటనే విపరీతమైన పగటి వెలుతురు లాంటి కోపం, పట్టుదలలు స్థిరపడ్డాయి. తన ఫ్రెండ్‌ని ఈ అన్యాయమైన వ్యవస్థ నుండి రక్షించడానికి, అసలైన హంతకులను చట్టం ముందు నిలబెట్టడానికి ఇప్పుడు రమ్య ది ప్రొటెక్టర్ లాగా బరిలోకి దిగాల్సి వచ్చింది.


ఆమె విసురుగా కారు తలుపు తీసి, లోపలికి ఎక్కింది. “సురేష్! తిరుపతి కేసును నువ్వు చూసుకో. నేను వైజాగ్ మీదుగా చింతపల్లి పోలీస్ స్టేషన్‌కి వెళ్తున్నాను. లావణ్య అరెస్ట్ పేపర్స్, రవికుమార్ మర్డర్ కేసు ప్రాథమిక సమాచారం మొత్తం వైజాగ్ లో ఉన్న మన నెట్‌వర్క్ ద్వారా నాకు ఇప్పుడే వాట్సాప్ చేయమని చెప్పు!” అని ఆర్డర్ వేస్తూ, కారును అత్యంత వేగంగా హైవే మీద పోనిచ్చింది…