నిశ్చితార్థం తర్వాత, పెళ్ళి హైదరాబాద్లో గ్రాండ్గా చేయాలని నిర్ణయం చేసుకున్నారు కిరణ్, సరోజ. అతను విదేశాల్లో పనిచేస్తున్నాడు కాబట్టి బంధువులు, స్నేహితులు అందరూ ఒకేసారి కలవడానికి ఇదే సరైన అవకాశం. రామారావు ఆరోగ్యం దృష్ట్యా జాగ్రత్తలు తీసుకుంటూనే, తులసమ్మ, అనూష హైదరాబాద్ వచ్చేందుకు ఏర్పాట్లు చేశారు, ఒక ప్రైవేట్ అంబులెన్స్ సర్వీస్ బుక్ చేసి రామారావుని జాగ్రత్తగా తీసుకొచ్చారు.
ప్రీ-వెడ్డింగ్ షూట్
పెళ్ళికి పది రోజుల ముందు, హైదరాబాద్లోని ఒక పాత హవేలీలో ప్రీ-వెడ్డింగ్ ఫోటోషూట్ జరిగింది. అనూష లేత గులాబీ రంగు లెహంగాలో, కిరణ్ క్రీమ్ కలర్ కుర్తాలో – ఇద్దరూ పాత రాతి గోడల మధ్య, సాయంత్రం బంగారు వెలుతురులో ఫోటోలు దిగారు. ఫోటోగ్రాఫర్ ఒక మూమెంట్ క్యాప్చర్ చేయమని కోరగా, కిరణ్ అనూష చెవిలో ఏదో గుసగుసగా చెప్పాడు, ఆమె నిజంగా నవ్వేసింది – ఆ కాండీడ్ ఫోటో తర్వాత వాళ్ళ ఇన్స్టాగ్రామ్లో ఎక్కువగా ఇష్టపడిన ఫోటో అయింది.”ఇలాంటి ఫోటోలు తీయించుకోవాలని ఎప్పుడూ అనుకోలేదు నేను,” అనూష నవ్వుతూ చెప్పింది, సెట్ మధ్యలో విశ్రాంతి తీసుకుంటూ.”నేను కూడా,” కిరణ్ ఒప్పుకున్నాడు. “కానీ నీతో అయితే బాగానే ఉంది.”
హల్దీ వేడుక
హల్దీ రోజు ఉదయం, కిరణ్ అపార్ట్మెంట్ టెర్రస్ పై పసుపు రంగు అలంకరణలతో నింపేశారు – పసుపు రంగు గొడుగులు, పూల తోరణాలు, పసుపు, తెలుపు రంగు బెలూన్లు. కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులు అందరూ పసుపు రంగు దుస్తుల్లో వచ్చారు, సంగీతం మోగుతుండగా.అనూష పసుపు రంగు చీరలో ఒక పీట మీద కూర్చుంటే, ముందుగా తులసమ్మ, తర్వాత సరోజ, తర్వాత మిగతా బంధువులు అందరూ వంతుల వారీగా పసుపు రాశారు ఆమె మొహానికి, చేతులకి.
చిన్న పిల్లలు కూడా పసుపు ముద్దలు అనూష మీద పడేసి నవ్వుతూ పరిగెత్తారు, ఆమె వాళ్ళని పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ నవ్వుతూనే ఉంది.అదే సమయంలో కిరణ్కి కూడా వేరే చోట హల్దీ జరుగుతోంది, స్నేహితులు అతని మీద పసుపు రాస్తూ, పాటలు పాడుతూ డాన్స్ చేయిస్తున్నారు. ఇద్దరూ చివర్లో ఒకచోట కలిసినప్పుడు, ఇద్దరి మొహాలు, బట్టలు పసుపు రంగులో మునిగిపోయి ఉన్నాయి, ఒకరిని ఒకరు చూసుకుని ఇద్దరూ పగలబడి నవ్వుకున్నారు.
రామారావు వీల్చైర్లో కూర్చుని ఈ సందడి అంతా చూస్తూ, మొహం నిండా చిరునవ్వుతో ఉన్నారు. “ఇలాంటి సందడి చూసి చాలా కాలం అయింది,” అని తులసమ్మతో చెప్పారు, ఆమె కళ్ళు చెమర్చాయి ఆ మాటకి.
సంగీత్ రాత్రి
సాయంత్రం ఒక పెద్ద హాల్లో సంగీత్ వేడుక జరిగింది, రంగురంగుల లైట్లు, డీజే మ్యూజిక్తో నిండిన వేదిక. కిరణ్ స్నేహితులు ఒక గ్రూప్ డాన్స్ ప్రిపేర్ చేశారు, పాత తెలుగు సినిమా పాటలకి కొత్త స్టెప్స్ కలిపి. అనూష స్నేహితురాళ్ళు, ఆమె కాలేజిమేట్స్ కూడా సంగీత్ లో జాయిన్ అయ్యి ఎంజాయ్ చేశారు.
సరోజ కూడా, అందరి ప్రోత్సాహంతో, ఒక పాత పాటకి కొడుకుతో కలిసి చిన్న స్టెప్స్ వేసింది – నవ్వుతూ, సిగ్గుపడుతూ. చాలా కాలం తర్వాత ఆమె అంత రిలాక్స్ గా, సంతోషంగా కనిపించడం చూసి కిరణ్ కూడా ముచ్చటపడ్డాడు.
రాత్రి చివర్లో, కిరణ్ మైక్ తీసుకుని అందరి ముందు అనూష కోసం ఒక చిన్న స్పీచ్ ఇచ్చాడు, గొంతు వణుకుతూ. “ఈ అమ్మాయి నా జీవితంలోకి ఒక ఫ్లైట్ డిలే వల్ల వచ్చింది. ఇప్పుడు అనిపిస్తుంది, ఆ వర్షం, ఆ డిలే అన్నీ నాకోసమే జరిగాయని. ప్రకృతి బలంగా కోరుకుంది మా ఇద్దరి కలయికని.” అందరూ చప్పట్లు కొట్టారు, అనూష కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి.
మెహందీ వేడుక
మర్నాడు మధ్యాహ్నం, మహిళలంతా కలిసి మెహందీ వేడుకలో పాల్గొన్నారు. అనూష చేతులు, కాళ్ళ మీద క్లిష్టమైన డిజైన్లతో మెహందీ కళాకారుడు అందమైన నమూనాలు వేశాడు, మధ్యలో చిన్నగా “K” అక్షరం కూడా దాచిపెట్టి, తర్వాత అనూషని వెతకమని అందరూ సరదాగా ఆటపట్టించారు.
సరోజ, తులసమ్మ పక్కపక్కనే కూర్చుని తమ చేతులకి కూడా మెహందీ వేయించుకున్నారు, మాటల మధ్యలో మంచి స్నేహం పెంచుకుంటూ. “మా అబ్బాయి అదృష్టవంతుడు మీ అమ్మాయి దొరకడం,” సరోజ చెప్పింది, ఈసారి పూర్తి మనసుతో.
వివాహ మహోత్సవం
పెళ్ళి రోజు వచ్చేసింది. హైదరాబాద్లో ఒక పెద్ద కళ్యాణ మండపంలో, వందలాది మంది అతిథుల మధ్య, పూల అలంకరణలతో నిండిన వేదిక మీద గ్రాండ్గా పెళ్ళి జరిగింది. మండపం మొత్తం తెలుపు, గులాబీ రంగు పూలతో అలంకరించారు, పైనుండి వేలాడుతున్న క్రిస్టల్ లైట్లు మెరుస్తున్నాయి.
అనూష ఎర్రటి పట్టు చీరలో, సాంప్రదాయ నగలతో, పెళ్ళికూతురిలా మెరిసిపోతూ మండపంలోకి ప్రవేశించింది, తండ్రి రామారావు వీల్చైర్లో పక్కనే ఉండి ఆమెని దగ్గరికి తీసుకువచ్చారు. కళ్ళల్లో ఆనందభాష్పాలు ఆపుకోలేకపోయారు ఆయన.కిరణ్ తెల్లటి షేర్వానీలో, వేదిక మీద ఆమె కోసం ఎదురుచూస్తూ నిలబడ్డాడు, మొహంలో ఉత్సాహం దాచుకోలేకపోతూ.
పురోహితుడు మంత్రాలు చదువుతుండగా, సంప్రదాయ తంతులన్నీ ఒక్కొక్కటిగా జరిగాయి – కన్యాదానం, తలంబ్రాలు, సప్తపది.
మాంగల్యధారణ సమయంలో, కిరణ్ చేతులు వణుకుతుండగా అనూష మెడలో తాళి కట్టాడు. ఆమె కళ్ళలో నీళ్ళు, అతని కళ్ళలో కూడా – ఇద్దరికీ తెలుసు, ఈ క్షణం కోసం ఎంత దూరం ప్రయాణించారో, ఒక ఫ్లైట్ ఆలస్యం నుండి మొదలైన కథ ఇక్కడిదాకా వచ్చిందని.
సరోజ ముందు వరుసలో కూర్చుని ఈ దృశ్యం చూస్తూ, మనసులో మిశ్రమ భావాలు – సంతోషం, గర్వం, కానీ ఎక్కడో లోపల ఒక పాత గాయం కూడా మెల్లగా కదులుతూ.
పెళ్ళి తంతు ముగిశాక, తులసమ్మ సరోజ చేయి పట్టుకుంది. “ఒదిన గారు, నాది ఒకటే కోరిక,! తప్పైన ఒప్పైన ఒక తల్లి లాగా క్షమిస్తూ ఉండడండి. మా అమ్మాయిని మీ అమ్మాయిలా చూసుకోండి.”సరోజ చిన్నగా నవ్వి తలూపింది.
“తప్పకుండా. మీ అమ్మాయి ఇప్పుడు మా అమ్మాయే.”
రిసెప్షన్
సాయంత్రం జరిగిన రిసెప్షన్లో ఆధునిక టచ్ కనిపించింది – ఒక కాక్టెయిల్ – స్టైల్ డిన్నర్, లైవ్ మ్యూజిక్ బాండ్, ఫోటో బూత్ ఏర్పాటు చేశారు యువతరం అతిథుల కోసం. కిరణ్, అనూష ఒక ప్రత్యేక స్టేజ్ మీద కూర్చుని అతిథుల శుభాకాంక్షలు స్వీకరించారు, గంటల తరబడి ఫోటోలు దిగుతూ.
రాత్రి చివర్లో, డాన్స్ ఫ్లోర్ మీద కిరణ్, అనూష వాళ్ళ మొదటి కపుల్ డాన్స్ చేశారు, హుషారు సినిమాలో ఉండిపోరాదే పాటకి – నెమ్మదిగా అడుగులు వేస్తూ, ఒకరి కళ్ళలోకి ఒకరు చూసుకుంటూ. వచ్చే పాటలో ఉండే లిరిక్స్ కిరణ్ పెదవులుపై కనిపిస్తుంటే ,అందరూ చుట్టూ నిలబడి చప్పట్లు కొడుతూ చూశారు, కొందరు ఫోన్లలో వీడియో తీసుకున్నారు. ఆఖరులో కిరణ్ అనుషాను ఎత్తుకొని అలా తిప్పుతుంటే , ఆ సమయంలో అనూష అనుభూతి వర్ణించలేనిది.
రిసెప్షన్ తర్వాత రాత్రి, అందరూ వెళ్ళిపోయాక, కిరణ్ అనూష కొత్త గదిలో ఇద్దరే ఉన్నప్పుడు, అనూష కిటికీ దగ్గర నిలబడి బయటకి చూస్తోంది, అలసటగా కానీ సంతృప్తిగా.”ఏమిటి ఆలోచిస్తున్నావు?”
కిరణ్ దగ్గరికి వచ్చి అడిగాడు.”ఏమీ లేదు, ఇదంతా నిజమేనా అని అనిపిస్తోంది. ఈ కొన్ని వారాల్లో ఇంత జరిగిపోయింది – ఒక ఎయిర్పోర్ట్లో కలిసిన అపరిచితులం, ఇప్పుడు భార్యాభర్తలం,” అంది అనూష, చిన్నగా నవ్వుతూ.
కిరణ్ ఆమె పక్కన నిలబడి, భుజం మీద చేయి వేశాడు. “నాకు కూడా అలానే అనిపిస్తోంది. కానీ ఒక్కటి మాత్రం నిజం – ఆ ఫ్లైట్ డిలే అవ్వకపోయుంటే, మనం ఇప్పుడు ఇక్కడ ఉండేవాళ్ళం కాదు.”
అనూష నవ్వుతూ అతని వైపు తిరిగింది. “కృతజ్ఞతలు చెప్పాలేమో ఆ వర్షానికి.”ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు, కానీ ఆ నవ్వు వెనుక ఇద్దరికీ తెలుసు – ఇది కేవలం మొదటి అధ్యాయం మాత్రమే.
అసలు కథ ముందుంది…
Leave a Reply