రహస్య కోడలు

ఆ ఫోన్ కాల్ వచ్చినప్పుడు అనూషకి తెలియదు – అది తన జీవితాన్ని పూర్తిగా వేరే దిక్కుకి తిప్పబోతోందని. అంతకంటే తెలియదు, ఆ దిక్కు చివర్లో ఒక మనిషి ఎదురుచూస్తున్నాడని.

క్రాకో నగరంలో అక్టోబర్ చలి మొదలైంది. సాయంత్రం ఆరు గంటలకే చీకటి పడిపోతుంది ఇక్కడ.అనూష ఆ చిన్న బార్‌లో టేబుల్స్ క్లీన్ చేస్తూ, ఒక్కసారి కిటికీ బయటకి చూసింది. వర్షం మొదలైంది. ఇంకో రెండు గంటలు షిఫ్ట్ ఉంది.

“అనూషా, టేబుల్ నంబర్ ఆరుకి ఆర్డర్ తీసుకో,” బార్ మేనేజర్ పిలిచాడు పోలిష్ యాక్సెంట్‌తో ఇంగ్లీష్‌లో.ఆమె తలూపి వెళ్ళింది. ఇది రొటీన్ – రోజూ ఇదే. మార్నింగ్ IT సపోర్ట్ కాల్స్ తర్వాత, సాయంత్రం ఇక్కడ వెయిటర్‌గా, వీకెండ్స్‌లో ఒక ఆఫీస్ క్లీనింగ్‌కి – మూడు జాబ్స్ బ్యాలెన్స్ చేస్తూ బతుకుతోంది, ఒంటరిగా, ఎవరికీ చెప్పకుండా.ఇంటికి మాత్రం “IT job లో బాగానే సెటిల్ అయ్యాను” అని మాత్రమే చెప్తుంది. అమ్మ నాన్న సంతోషంగా ఉంటారని అబద్ధం కాని అబద్ధం చెప్తూ బతుకుతోంది మూడేళ్ళుగా.

రాత్రి పదకొండు గంటలకి ఇంటికి వచ్చి, అలసిన శరీరంతో బెడ్ మీద వాలగానే ఫోన్ మోగింది.

విజయవాడ నుండి అమ్మ కాల్.”అనూ…” గొంతులో వణుకు స్పష్టంగా తెలుస్తోంది.

“అమ్మా, ఏమైంది?” అనూష వెంటనే లేచి కూర్చుంది.

“నాన్నకి కిడ్నీల్లో ఏదో ప్రాబ్లం అంట. చాలా రోజులుగా నలతగా ఉన్నా పెద్దగా పట్టించుకోలేదు, రిపోర్ట్స్ చూసి డాక్టర్ scared చేసేసారు. Regular dialysis మొదలుపెట్టాలంట, కనీసం రెండేళ్ళు. ఇంట్లో ఎవరో ఒకరు పూర్తిగా ఉండి చూసుకోవాలి అనూ, నేను ఒక్కదాన్ని తట్టుకోలేను.

“అనూష ఫోన్ పట్టుకున్న చేయి వణికింది. ఇది చిన్న విషయం కాదు – రెండేళ్ళు, రెగ్యులర్ కేర్, అమ్మ వొంటరిగా భరించలేని బాధ్యత. కిటికీ బయట క్రాకో వర్షంలో తడుస్తోంది. ఇక్కడ ఆమె కట్టుకున్న చిన్న ప్రపంచం – ఈ జాబ్స్, ఈ struggle, ఈ independence – అన్నీ ఒక్క క్షణంలో దూరమైపోతున్నట్టు అనిపించింది.

“అమ్మా, నేను వచ్చేస్తాను. కంగారు పడకు,” అంది, గొంతు స్థిరంగా ఉంచుకుంటూ.

కాల్ కట్ అయ్యాక, ఆమె చాలాసేపు అలానే కూర్చుండిపోయింది. మనసులో రెండు ఆలోచనలు పోటీ పడుతున్నాయి – మూడేళ్ళు కష్టపడి కట్టుకున్నది వదిలేయాలా అనే బాధ, నాన్న దగ్గర ఉండాలనే బాధ్యత. కానీ ఎంతసేపటికీ రెండో ఆలోచనే గెలిచింది. ఇది ఎంచుకోవాల్సిన నిర్ణయం కాదు, తప్పనిసరి అయినది.

తెల్లారి ఫ్లైట్ టికెట్ బుక్ చేసుకుంది – వారం రోజుల్లో విజయవాడ వెళ్ళడానికి, ఈసారి తిరిగి రాని ప్రయాణంలా. బ్యాగ్ సర్దుకుంటూ, మూడేళ్ళ క్రాకో జీవితాన్ని ఒక్క సూట్‌కేస్‌లో folded చేసేస్తున్నట్టు అనిపించింది ఆమెకి.

ఎయిర్‌పోర్ట్‌కి బయలుదేరే ముందు రోజు, ఆమెకి తెలియదు – వేరే ఒక ఫ్లైట్, వేరే ఒక కారణంతో, అదే ఎయిర్‌పోర్ట్‌లో ఒక వ్యక్తి తనని కలవడానికి సిద్ధమవుతున్నాడని.