రహస్య కోడలు – రాముడి అంతటివాడే (భాగం 19)

అనూష సోఫాలో తలదించుకుని కూర్చుంది. సరోజ కిటికీ దగ్గర నిలబడి బయటికి చూస్తోంది. కాసేపటి క్రితం తెలిసిన నిజం ఇంకా ఆమె మనసును వదలడం లేదు.

అంతలో గ్లాస్ టేబుల్‌పై ఉన్న ఫోన్ మోగింది.స్క్రీన్‌పై…”కిరణ్ My Son”అని కనిపించింది.

అది చూడగానే అనూష కళ్లలో మళ్లీ నీళ్లు తిరిగాయి. సరోజ ఫోన్ దగ్గరకు వచ్చేలోపే కాల్ కట్ అయింది. వెంటనే రెండోసారి ఫోన్ మోగింది.

సరోజ కాల్ లిఫ్ట్ చేసింది.”హలో నాన్న… చెప్పు.”

“అమ్మ… ఫోన్ ఎందుకు ఎత్తలేదు? ఏం చేస్తున్నావ్?” అన్నాడు కిరణ్.

“అయ్యో నాన్న… చిన్న పనిలో ఉన్నా. అందుకే ఎత్తలేకపోయా.” అంటూ సరోజ స్పీకర్ ఆన్ చేసింది.

“సరే… ఇంతకీ అనూష ఎక్కడుంది? ఫోన్ చేస్తే తీయడం లేదు.”

“రేష్మ అని ఓ అమ్మాయి వచ్చింది నాన్న. తన ఫ్రెండ్ అంట. ఇద్దరూ బయటికి వెళ్లారు. ఫోన్ మాత్రం ఇక్కడే హాల్‌లో పెట్టి వెళ్లింది. ఏమైంది… ఏమైనా చెప్పాలా తనకి?”

“రేష్మా? హ్మ్… వెళ్లి ఎంతసేపైంది?” అని కిరణ్త అన్నాడు.

అనూష తన వేళ్లతో ‘అరగంట’ అని సైగ చేసింది.

“ఓ అరగంట అయిందిలే నాన్న. ఏదైనా అర్జెంట్ విషయమా?”

కొన్ని క్షణాలు కిరణ్ ఏమీ మాట్లాడలేదు.ఆ తర్వాత నెమ్మదిగా అన్నాడు.”అమ్మ… నీకొక విషయం చెబుతా. మారెక్ అని ఒకడు నాకు కాల్ చేశాడు. క్రాకోలో స్పా సెంటర్ నడుపుతున్నానన్నాడు. అనూష అక్కడ పనిచేసిందని కూడా చెప్పాడు.”

సరోజ గుండె ఒక్కసారి బరువెక్కింది. అయినా బయటకు మాత్రం ఏమీ తెలియనట్టే…”అదేనా నాన్న… ఇంకేం చెప్పిండు?” అని అడిగింది.

“చెప్పాలనుకున్నాడు. కానీ అప్పుడే మా బోర్డ్ మీటింగ్ స్టార్ట్ అయింది. నేను కాల్ కట్ చేశా. తర్వాత చేశాను… స్విచ్ ఆఫ్ వచ్చింది.”ఒక్క క్షణం ఆగి మళ్లీ అన్నాడు.”అమ్మ… ఒక విషయం మాత్రం గుర్తుపెట్టుకో.” “ఎవడో ఫోన్ చేసి ఏదో చెప్పాడని నా భార్యను నేను అనుమానించను. అనూష మీద నాకు నమ్మకం ఉంది. తను ఏ పని చేసినా, ఏ పరిస్థితిలో చేసినా… దాని వెనక ఒక కారణం ఉంటుందని నేను నమ్ముతున్నా.”

ఆ మాటలు విన్న అనూష తల మరింత వాలిపోయింది.

సరోజ ఆమె వైపు చూసింది.”నాన్న… రాముడు అంతటివాడే లోకం మాటలు విని సీతమ్మను పరీక్షించాడు. కానీ నువ్వు నీ భార్యను నమ్ముతున్నావంటే… నీ మనసు ఎంత పెద్దదో అర్థమవుతోంది.” అంది.

కానీ మనసులో ఇలా అనుకుంది. “నాన్న… నిన్ను మంచోడిగా పెంచినందుకు ఇప్పుడే భయమేస్తుంది. ఎదుటివాళ్లను ఇంత గుడ్డిగా నమ్మే మనసు కూడా మంచిది కాదురా.”

అప్పుడే…”Kiran… Come to the board meeting room.”అంటూ రీటా అక్కడికి వచ్చింది.

“అమ్మ… నేను తర్వాత చేస్తా.”

“సరే నాన్న… కానీ మారెక్ మళ్లీ ఫోన్ చేస్తే, ఈసారి పూర్తిగా విను.”

“అలాగే అమ్మ. బై.”కాల్ కట్ అయింది.

సరోజ నెమ్మదిగా ఫోన్‌ను టేబుల్ మీద పెట్టింది. అనూష లేచి రెండు అడుగులు వేసింది. సరోజ దగ్గరకు వచ్చి ఒక్కసారిగా ఆమె కాళ్లపై పడిపోయింది.”అత్తయ్యా… నన్ను క్షమించండి…” అంటూ బోరున ఏడ్చింది.

సరోజ మూడు క్షణాలు అలాగే నిలబడి ఉంది. ఆ తర్వాత వంగి అనూష భుజాలు పట్టుకుని లేపింది.ఆమె కళ్లపై కారుతున్న కన్నీళ్లను చీర కొంగుతో తుడిచింది. పక్కనే సోఫాలో కూర్చోబెట్టి, ఆమె తలపై చేయి వేసింది.”ఇప్పుడేం మాట్లాడకు అనూష… ముందు ఏడుపు ఆపు.” అంది మెల్లగా.

అంతే…ఆ మాటతో అనూష ఇంకా గట్టిగా ఏడ్చేసింది.

లండన్ – అర్ధరాత్రి 10:00 గంటలు

బోర్డ్ మీటింగ్ విజయవంతంగా పూర్తవడంతో కంపెనీ ఏర్పాటు చేసిన పార్టీలో కొద్దిసేపు గడిపిన కిరణ్, అలసటతో ఇంటికి చేరుకున్నాడు.బట్టలు కూడా మార్చుకోకుండా మంచంపై వాలిపోయాడు.

కొద్దిసేపటికే గాఢ నిద్రలోకి జారుకున్నాడు.అప్పుడే బెడ్‌సైడ్ టేబుల్‌పై ఉన్న అతని మొబైల్ ఫోన్ వెలిగింది.

Incoming Call+48…స్క్రీన్‌పై పోలాండ్ దేశ కోడ్ కనిపిస్తోంది.

మారెక్ నుంచి కాల్ వస్తోంది.గదిలో ఫోన్ శబ్దం మాత్రమే వినిపిస్తోంది.కానీ గాఢ నిద్రలో ఉన్న కిరణ్‌కు అది వినిపించలేదు.