మృత్యువు తొడిగిన పూలదండ (3)

మేనేజర్ బన్నీ వాస్: (చేతులు జోడించి, వణుకుతున్న గొంతుతో) సార్..  నిన్న రాత్రి ఆ లావణ్య గారు చేసిన పనులు గుర్తొస్తుంటేనే నాకు ఒళ్లు గగుర్పొడుస్తోంది సార్. ఆవిడ ప్రవర్తన చూసినప్పటి నుండి నాకు అనుమానం కలిగింది. ఆవిడ మామూలు మనిషి కాదు సార్, పక్కా ప్లాన్‌తో వచ్చింది.

చంద్రమౌళి: (ఆ మాటను రిపీట్ చేస్తూ, పదునైన చూపుతో) “పక్కా ప్లాన్‌తో వచ్చింది…” ఎందుకు అలా అంటున్నావ్? క్లియర్‌గా చెప్పు.

మేనేజర్ బన్నీ వాస్: సార్, నిన్న రాత్రి 10 గంటలకి వాళ్లు డిన్నర్ ముగించుకుని రూమ్‌కి వెళ్లారు. 10:30 కి మా రూమ్ సర్వీస్ ఇంటర్‌కామ్‌కి కాల్ వచ్చింది. రవికుమార్ గారి గొంతు చాలా లో (Low) గా ఉంది… ‘గ్రీన్ టీ పంపండి’ అన్నారు. మా వెయిటర్ 10:40 కి టీ పట్టుకెళ్లాడు. తలుపు లాక్ చేసి ఉంటే బెల్ కొట్టాడు. లోపల నుండి లావణ్య గారు తలుపు తీశారు. కానీ రూమ్ లోపలికి వెయిటర్‌ని రానివ్వకుండా… తనే టీ కప్పు అందుకుని, వెంటనే తలుపు వేసేశారని మా వెయిటర్ చెప్పాడు.

చంద్రమౌళి: “వెంటనే తలుపు వేసేశారు…” ఇందులో విచిత్రం ఏముంది బన్నీ వాస్? ప్రైవసీ కోసం ఎవరైనా తలుపు వేసుకుంటారు కదా?

మేనేజర్ బన్నీ వాస్: అక్కడే ఉంది అసలు పాయింట్ సార్! మా వెయిటర్ ట్రే అందుకునేటప్పుడు లోపల మంచం వైపు చూశాడు. రవికుమార్ గారు బెడ్ మీద పడుకుని లేవడానికి ప్రయత్నిస్తూ, నోరు తెరిచి సైగలు చేస్తూ… ఏదో చెప్పడానికి ట్రై చేస్తున్నారట. కానీ లావణ్య గారు వెయిటర్ చూడకుండా అడ్డంగా నిలబడి, గబగబా తలుపు క్లోజ్ చేసేశారు. ఆ టైమ్‌లోనే రవికుమార్ గారికి విషం ఇచ్చి ఉంటారు సార్. ఆయన గిలగిలా లాడుతుంటే ఈవిడ బయట ఎవరికీ తెలీకుండా తలుపులు మూసేసింది!

చంద్రమౌళి: (కళ్లు చిన్నవి చేసి, టేబుల్ అంచు తడుతూ) “బయట ఎవరికీ తెలీకుండా…” మరి ఆ తర్వాత అర్ధరాత్రి 11:40 కి ఆవిడ కిందకి వచ్చి సిగ్నల్స్ లేవని, భర్త చనిపోయాడని కంగారు పడింది కదా? ఆ వన్ అవర్ గ్యాప్ సంగతి ఏంటి?

మేనేజర్ బన్నీ వాస్: (తన డెస్క్ డ్రాయర్ లోంచి ఒక జిప్-లాక్ కవర్ తీసి టేబుల్ మీద పెడుతూ) సార్, ఇది చూడండి. ఇది మా రిసార్ట్ కారిడార్‌లోని సీసీటీవీ (CCTV) బ్యాకప్ హార్డ్ డిస్క్.  నిన్న రాత్రి రిసార్ట్ మెయిన్ పవర్ కట్ అయినప్పుడు కారిడార్ కెమెరాలు ఆగిపోయాయి కానీ, ఈ లింక్ కెమెరా బ్యాకప్ పవర్‌తో నడిచింది. ఇందులో 11:15 కి ఒక విజువల్ ఉంది సార్.చంద్రమౌళి: (హార్డ్ డిస్క్ వైపు చూస్తూ) “11:15 కి ఒక విజువల్…” ఏంటది?మేనేజర్ బన్నీ వాస్: రాత్రి 11:15 కి లావణ్య గారు చాలా నిదానంగా రూమ్ తలుపు తీసి బయటకొచ్చారు సార్. ఆవిడ కారిడార్ కి ఎవరికో ఫోన్ చేశారు. సరిగా ఐదు నిమిషాలు తర్వాత కారిడార్ చివర ఉన్న సర్వీస్ లిఫ్ట్ గుండా ఆవిడ వెనక వైపున్న గార్డెన్ లోకి వెళ్లారు. అక్కడ చీకట్లో… ఎవరినో ఒక మగ మనిషిని కలిసినట్టు మా నైట్ వాచ్‌మెన్ చూశాడు సార్! భర్త ప్రాణాపాయంలో ఉంటే ఏ భార్య అయినా పరాయి మగాడిని కలవడానికి వెళ్తుందా సార్?

చంద్రమౌళి: (నెమ్మదిగా లేచి నిలబడి, గంభీరంగా) “పరాయి మగాడిని కలవడానికి వెళ్తుందా…” అంటే ఆ ముప్పావు గంట సమయం ఆవిడ భర్త శవాన్ని రూమ్‌లో పెట్టుకుని, ఎవరిని కలవడానికి వెళ్ళింది… అంటావు?

మేనేజర్ బన్నీ వాస్: ఆ చీకటిలో అతని ఫేస్ కనిపించలేదు సార్, అతనితో రెండు నిమిషాలు మాట్లాడి తిరిగి రూమ్‌కి వెళ్లి, చీర సర్దుకుని, హ్యాండ్ బ్యాగ్ తగిలించుకుని… ఏమీ తెలియనట్టు 11:40 కి మా రిసెప్షన్ కి వచ్చి నాటకమాడింది సార్. ఆ ఖాళీ విషం సీసా కూడా ఆవిడ రూమ్ లోనే దొరికింది. మా రిసార్ట్ పరువు తీయడానికి ప్లాన్ చేస్తుంది. కానీ, అసలు హంతకురాలు ఆ లావణ్యే సార్!

చంద్రమౌళి ఆ హార్డ్ డిస్క్‌ను శ్రీను చేతికి ఇచ్చి, మేనేజర్ వైపు చూశాడు. అతని మైండ్ లో ఇప్పుడు లావణ్యే హంతకురాలు అనే పాయింట్ వంద శాతం బలంగా నాటుకుపోయింది.

వెయిటర్ చూసిన సాక్ష్యం, సీసీటీవీ విజువల్స్, వాచ్‌మెన్ స్టేట్‌మెంట్… అన్నీ లావణ్యను పక్కా క్రిమినల్‌గా చూపిస్తున్నాయి.

చంద్రమౌళి: (శ్రీనుతో) శ్రీనూ… పద స్టేషన్‌కి వెళ్దాం. లావణ్య ఆట ముగించే టైమ్ వచ్చింది.